بیماری های بینابینی ریه
آخرین ویرایش :1394/12/20
توضیحات کامل بیماری
بحث و گفتگو
تجربه بیماران

عنوان عکس

عنوان انگلیسی بیماری : Interstitial Lung Disease

دسته بندی ها : داخلی,

تعریف بیماری

بیماری ریه بینابینی یا ILD گروه بزرگی از بیماریها هستند که پارانشیم ریه را درگیر می کنند.یعنی آلوئولها،اپیتلیوم آلوئولی،اندوتلیوم مویرگها،و فضای بین این ساختمانها، و همینطور بافتهای اطراف رگها و رگهای لنفاوی.

اینترستیتوم، شبکه ای از بافت هایی توری مانند بوده که در هردو ریه وجوددارد. اینترستیتوم ها از کیسه های کوچک ریه (آلوئولها) حمایت می کنند. رگهای خونی کوچک از درون اینترستیتوم رد شده و عمل تبادل هوا بین خون و هوای درون ریه  را انجام می دهند. عموما اینترستیتوم ها بقدری کوچک هستند که درون عکس برداری سی تی اسکن و اشعه ایکس نمی توان آنها را دید.

طبقه بندی بیماریهای بینابینی ریه مشکل است زیرا حدود بیش از 200 بیماری شناخته شده ی متمایز چه به عنوان یک بیماری اولیه یا به عنوان یک بخش مهم از یک بیماری چند عضوی با گرفتاری منتشر پارانشیم ریه مشخص می شوند.یکی از راهکارهای مفید طبقه بندی آن است که آنهارا بر اساس خصوصیات اصلی هیستو پاتولوژیکی به دو گروه تقسیم میکنیم:

1.بیماریهایی که عمدتا با التهاب و فیبروز همراهند

2.گروهی که عمدتا با واکنش گرانولوماتو در نواحی عروقی یا بینابینی همراهند.

علائم بیماری

علایم و نشانه های اولیه بیماری ریه بینابینی شامل:

  • تنگی نفس یک شکایت معمول و بارز بیماران مبتلا به ILD است.
  • سرفه های خشک
  • در گذر زمان کاهش وزن، درد مفاصل و ماهیچه ها و خستگی نیز به بیماری اضافه می شود.

افراد مبتلا به نوع پیشرفته بیماری ممکن است:

  • بزرگی غیرطبیعی در پایین ناخن هایشان داشته باشند.
  • لب ها، پوست و یا ناخن هایشان بدلیل کمبود اکسیژن آبی رنگ شود.

زمانیکه این نشانه ها رخ دهند، آسیب غیرقابل جبران به ریه ها وارد شده است، با اینحال بسیار مهم و حیاتی است که هنگام مشاهده اولین علامت ها به پزشک مراجعه نمایید. خیلی از بیماریهای ریوی دیگر نیز باعث این علایم شده و شناسایی و درمان بموقع ضروری می باشد

پیشگیری

درمان بیماری

اگرچه سیر ILD متغیر است ،پیشرفت آن شایع و غالبا بی سر و صدا است.تمام بیماریهای قابل درمان را باید بدقت مد نظر قرار داد.از آنجا که درمان باعث برگشت فیبروز نمی شود،عمده ترین اهداف درمانی عبارتند از: برطرف نمودن دائمی عامل آسیب زا پس از شناخت آن و کشف سریع و سرکوب قاطعانه ی فرآیند التهابی حاد و مزمن، تا بدین وسیله میزان آسیب ریوی کاهش یابد.

درمان این بیماری بسته به علت آن متغیر می باشد. داروهایی که سیستم ایمنی را ضعیف کرده و ورم را کاهش می دهند، زمانیکه علت بیماری، بیماری های خودایمنی باشند، تجویز می شوند. برای افرادی که به دلایل نامشخص دچار بیماری شده اند، درمان موثر و کارایی وجود ندارد. اگر درمان مشخصی برای مشکل وجود نداشته باشد، هدف افزایش آرامش بیمار و حمایت از ریه ها می باشد.

گلوکوکورتیکوئید ها اصلی ترین قسمت درمان سرکوب کننده برای آلوئولیت موجود در ILD می باشند ولی میزان موفقیت آنها کم است.

زمانیکه سطح اکسیژن خون پایین باشد، نیاز به استفاده از دستگاه های اکسیژن در خانه و اکسیژن تراپی می باشد. بعضی از افراد مبتلا به بیماری ریه بینابینی پیشرفته برای ادامه زندگی نیاز به پیوند ریه دارند.

درمان در منزل:

همکاری فعال با پزشک معالج و سبک زندگی سالم، برای زندگی با بیماری ریه بینابینی الزامی می باشد. به همین دلیل:

  • ترک سیگار – اگر دچار بیماری ریوی هستید، بهترین کاری که می توانید بکنید، ترک سیگار می باشد. با پزشکتان درباره شیوه های مختلف ترک سیگار مشورت نمایید.
  • تغذیه سالم – افراد مبتلا به بیماری ریه بینابینی، ممکن است هم بدلیل ناراحتی هنگام خوردن و هم بدلیل مصرف انرژی بیشتر برای تنفس، دچار کاهش وزن می شوند. این افراد به یک رژیم غذایی سالم و مقوی نیازدارند. برای اطلاعات بیشتر به یک متخصص تغذیه مراجعه نمایید.
  • واکسیناسیون انجام دهید – عفونت های تنفسی می توانند باعث بدتر شدن بیماری ریه بینابینی شود. از دریافت واکسین سالانه آنفولانزا و ذات الریه اطمینان حاصل نمایید.

عوارض بیماری

بیماری ریه بینابینی می تواند باعث مشکلاتی جدی و خطرناک از قبیل:

  • فشار خون بالا در ریه ها (pulmonary hypertension) – برخلاف فشار خون سیستمیک این نوع  فشار خون فقط رگهای درون ریه را تحت تاثیر قرار می دهد. این مشکل زمانی رخ می دهد که بافت های زخمی و یا سطح کم اکسیژن رگ های کوچک را محدود کرده و از جریان یافتن خون در آنها جلوگیری می کند. در نتیجه فشار خون در رگهای ریوی افزایش می یابد. فشارخون ریوی بیماری ای جدی بوده که در گذر زمان بدتر نیز می شود.
  • نارسایی قلبی طرف راست (cor pulmonale) – این بیماری جدی و خطرناک زمانی رخ می دهد که حفره سمت راست قلب (که ماهیچه های کم تری نیز نسبت به طرف چپ دارد) باید شدیدتر از معمول برای رساندن اکسیژن از طریق رگهای ریوی بسته شده، پمپاژ نماید. در گذر زمان، بطن راست بدلیل فشار زیاد دچار نارسایی می شود. این مشکل اغلب پیامد فشار خون ریوی می باشد.
  • نارسایی تنفسی (Respiratory failure) – در آخرین مرحله بیماری ریه بینابینی‌‌، زمانیکه اکسیژن خون شدیدا پایین آمده و فشارخون دررگهای ریه بالا رفته و نارسایی قلبی طرف راست نیز رخ می دهد، فرد دچار نارسایی تنفسی می شود.

مطالعه بیشتر

انواع بیماری های ریه بینابینی

همه انواع بیماری های ریه بینابینی باعث ضخیم شدن اینترستیتوم می شوند. ضخیم شدن می تواند در اثر التهاب، زخم و یا ورم باشد. بعضی از انواع بیماری های ریه بینابینی کوتاه مدت بوده در حالیکه بعضی دیگر بلند مدت و غیرقابل جبران می باشند. بعضی از انواع این بیماری ها شامل:

  • ذات الریه بینابینی (Interstitial pneumonia) – باکتری ها، ویروس ها و یا قارچ ها باعث آلوده شدن اینترستیتوم می شوند. باکتری ای به نام پنومونی مایکوپلاسمایی از شایع ترین دلایل می باشد.
  • فیبروز ریوی ایدیوپاتیک (Idiopathic pulmonary fibrosis) – نوعی بیماری مزمن و پیشرفت کننده بوده که باعث فیبروز (زخم شدن) اینترستیتوم می شود و علت آن ناشناخته است.
  • پنومونی بینابینی غیر اختصاصی (Nonspecific interstitial pneumonitis) – این نوع بیماری اغلب همراه با بیماری های خودایمنی همچون آرتریت روماتوئید و یا تصلب پوست همراه می باشد.
  • پنومونی افزایش حساسیت (Hypersensitivity pneumonitis) – بیماری ریه بینابینی که در اثر تنفس مداوم خاک، گرد و غبار و سایر محرک ها رخ می دهد.
  • ذات الریه بینابینی حاد (Acute interstitial pneumonitis) – بیماری ریه بینابینی شدید و ناگهانی که اغلب نیاز به پیوند دارد.
  • ذات الریه بینابینی ریزان (Desquamative interstitial pneumonitis) – نوعی بیماری ریه بینابینی بوده که اغلب در اثر سیگار کشیدن رخ می دهد.
  • سارکوئیدوز (Sarcoidosis) – بیماری ای که باعث بیماری ریه بینابینی شده و بعضی اوقات همراه با ورم غدد لنفاوی، قلب، پوست، اعصاب و چشم ها می باشد.
  • آزبستوز (Asbestosis) – بیماری ریه بینابینی که در نتیجه قرار گرفتن در برابر پنبه نسوز (آزبست) رخ می دهد.

دلایل ابتلا به بیماری ریه بینابینی

باکتری ها، ویروس ها، و قارچ ها از دلایل شناخته شده بیماری ریه بینابینی می باشند. قرار گیری مداوم در برابر بعضی از محرک های تنفسی بیماری ریه بینابینی از قبیل آزبست، گرد و غبار سیلیس، طلق، گرد و غبار زغال سنگ و یا سایر گرد و غبار های ناشی از آهن، گرد و غبار غلات هنگام درو و … باعث ابتلا به این بیماری ها می باشند.

داروهایی همچون نیتروفورانتوئین، آمیودارون، بلئومایسین و خیلی از سایر داروها بطور نادر می توانند باعث بیماری ریه بینابینی شوند.

همه دلایل گفته شده بخش کوچکی از علل را تشکیل می دهند و علت اکثر انواع بیماری های ریه بینابینی نامشخص می باشد.

عواملی که خطر ابتلا به این بیماری را افزایش می دهند

  • سن – بیماری ریه بینابینی در افراد بزرگسال شایع تر است هرچند که نوزادان و کودکان نیز ممکن است به این بیماری مبتلا شوند.
  • قرار گرفتن در برابر مواد محرک در محل کار و یا زندگی – اگر در معادن، مزارع و یا کارگاههای ساختمانی کار می کنید و یا به هر دلیلی در برابر آلاینده های مضر برابر ریه ها هستید، خطر ابتلای شما به این بیماری بیشتر است.
  •  اگر دچار رفلاکس معده کنترل نشده و یا سوءهاضمه هستید، احتمال خطر بیماری ریه بینابینی در شما بیشتر می باشد.
  • سیگار کشیدن – بعضی از انواع بیماری ریه بینابینی در افرادیکه سیگار میشکند و یا سابقه سیگار کشیدن دارند، شایع تر است.
  • پرتو درمانی و شیمی درمانی – پرتو درمانی در ناحیه قفسه سینه و یا بعضی از انواع داروهای شیمی درمانی، خطر ابتلا به بیماری ریه را افزایش می دهد.
  • اکسیژن – استفاده مداوم از سطوح بالای اکسیژن باعث آسیب دیدن ریه ها می شود.

 

منابع

  1. HARRISON S INTERNAL MEDICINE(Disorders of respiratory system)17th edieion 
  2. http://www.webmd.com/lung/interstitial-lung-disease
  3. http://www.mayoclinic.org/diseases-conditions/interstitial-lung-disease/basics/definition/con-20024481
  4. http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ency/article/000128.htm
  5. سایت پزشکی و مجله ی سلامتی راستینه 
اعضای ویکی
نام کاربری :
کلمه عبور :
بازیابی کلمه عبور